wścieklizna
Choroby

Wścieklizna – objawy, kto narażony, co to jest, leczenie

wściekliznaCo to jest wścieklizna?

Wścieklizna jest chorobą wywoływaną przez wirusa. Dotyczy ona mózgu i rdzenia kręgowego (centralnego układu nerwowego) ssaków, w tym ludzi. Jest prawie zawsze śmiertelna, jeśli nie jest leczona przed wystąpieniem objawów.

Rośliny zarażone wścieklizną – istoty chore na wściekliznę – mogą rozprzestrzeniać chorobę przez swoją ślinę lub przez tkankę mózgową.

Jest ona bardziej rozpowszechniona w krajach rozwijających się.

Jak można dostać wścieklizny?

Ludzie zwykle dostają wścieklizny, jeśli ugryzie ich wściekłe zwierzę. Mężczyźni i kobiety w Polsce mogą mieć wściekliznę od nietoperzy. Osoby w wielu różnych krajach mogą mieć wściekliznę od ugryzień psów.

Nietoperze, szopy, skunksy, lisy i kojoty to zwierzęta, które wraz z małymi amerykańskimi ssakami, takimi jak myszy i wiewiórki, prawie nie mają wścieklizny.

Okazjonalnie The wścieklizna wirus może rozmnażać się zwierzęta domowe, jak koty, psy, i w ten sposób naprzód. Ale zwierzęta domowe rzadko chorują na wściekliznę, ponieważ prawie wszystkie z nich są szczepione przeciwko wściekliźnie. Zwierzęta domowe, które pozostają w domu, są bardzo mało prawdopodobne, aby miały wściekliznę.

Jest to możliwe w przypadku wścieklizny nawet wtedy, gdy nie obserwuje się ugryzienia zwierzęcia. Na przykład, ugryzienia lub zadrapania nietoperzy mogą być tak małe, że ich nie wykryjesz. W przypadku, gdy Ty lub Twoje dzieci zetkną się z nietoperzem, lub gdy znajdziesz w zamkniętym pomieszczeniu fortepian z śpiącym mężczyzną, natychmiast zadzwoń do swojego lekarza.

Jakie są objawy?

Objawy wścieklizny u stworzeń mogą obejmować ślinienie się, pienienie się w ustach, a nawet paraliż. Futrzasty przyjaciel ze wścieklizną może również zachowywać się inaczej niż normalnie, jak nieśmiały, gdy zwierzę na ogół jest korzystne. Szalone zwierzę ze wścieklizną może nie bać się ludzi.

Wścieklizna u ludzi zaczyna się od objawów takich jak kaszel, gorączka lub ból gardła. Następnie objawy stają się bardziej nasilone i mogą obejmować drażliwość, epizody, wraz z infekcją. Ostatnią fazą jest śmierć.

Jeśli uważasz, że byłeś narażony na kontakt z wirusem wścieklizny, więc niezwykle ważne jest, aby przed wystąpieniem objawów znaleźć pomoc medyczną. Jeśli pojawią się objawy, jest już za późno na leczenie, a choroba prawdopodobnie spowoduje śmierć. Okres od narażenia na kontakt z wirusem przed wystąpieniem objawów wynosi zazwyczaj od dwóch do trzech tygodni. W rzadkich sytuacjach może on być krótszy lub dłuższy. Okres poprzedzający pojawienie się objawów zależy od miejsca przekąski. Na przykład ugryzienie w twarz może spowodować wystąpienie objawów znacznie wcześniej niż zwykła przekąska na stopie.

Jak leczyć wściekliznę?

Leczenie osoby, która była narażona na wściekliznę, to seria strzałów zwana profilaktyką poekspozycyjną (PEP – post-exposure prophylaxis). Strzały te wspomagają układ odpornościowy organizmu ludzkiego, rujnując chorobę w jej pierwszych fazach. Uzyskanie PEP przed wystąpieniem objawów zwykle zapobiega chorobie, a ty masz duże szanse na wyzdrowienie.

PEP zawiera dwa składniki, zwykle podawane w dokładnie tym samym czasie:

Zdjęcie pojedynczych składników pochodzących ze wścieklizny, znanych jako ludzka immunoglobulina przeciwko wściekliźnie (HRIG).
Seria szczepień przeciwko wściekliźnie

Nawet Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) wymaga od tych szczepionek. Mogą one powodować reakcje osłabiające w porównaniu z nowszymi szczepionkami. Jeśli jesteś narażony na wściekliznę poza Polską i posiadasz jakąś alternatywę, poproś o HDCV (szczepionka przeciwko ludzkim komórkom diploidalnym), RVA (szczepionka przeciwko wściekliźnie, adsorbowana) lub PCEC (oczyszczona hodowla komórek zarodkowych pisklęcych). Jeśli nie są one dostępne, o wiele lepiej jest zażyć jedną z dodatkowych szczepionek, niż nie znaleźć szczepionki w ogóle. W momencie, gdy będzie można wrócić do domu, należy zapytać lekarza, czy nie powinno się znaleźć więcej wykroczeń.

Co powinieneś zrobić, jeśli czujesz, że jesteś narażony na wściekliznę?

Najpierw należy umyć ugryzienie bestii, zadrapanie, lub otworzyć delikatnie wodą i mydłem. Następnie natychmiast zadzwoń do swojego lekarza, regionalnej jednostki ochrony zdrowia. Mogą oni doradzić, co należy zrobić.

Jeśli zostałeś ugryziony lub narażony na kontakt ze zwierzęciem, które nie jest narażone na ryzyko zachorowania na wściekliznę, w tym ze szczenięciem, zostanie ono zarejestrowane i zbadane pod kątem oznak wścieklizny. Jeżeli istnieje możliwość, że zwierzę jest wścieklizną, natychmiast zaczniesz otrzymywać zastrzyki.

Jeśli zostałeś ugryziony lub narażony na kontakt z potworem na dużą skalę Ryzyko zachorowania na wściekliznę, od razu zaczniesz otrzymywać zastrzyki. Jeżeli jest to możliwe, stwór będzie prawdopodobnie obserwowany pod kątem oznak wścieklizny lub prawdopodobnie zostanie zamordowany w celu przeprowadzenia badań. Jeśli okaże się, że zwierzę nie ma wścieklizny, możesz przerwać zastrzyki.

Kiedy zwierzę wykazuje oznaki wścieklizny, ale nie może być zarejestrowane do analizy, często uważa się, że jest wścieklizną.

Jak zapobiegać wściekliźnie?

Aby uniknąć kontaktu z wirusem wścieklizny:

Posiadanie psów, kotów, psów i fretek zaszczepionych przeciwko wściekliźnie. (W przypadku, gdy nie jesteś głównym właścicielem własnego zwierzęcia domowego, poproś o zaświadczenie o szczepieniu przeciwko wściekliźnie. W przypadku braku dokumentacji, należy potwierdzić u lekarza weterynarii, że zwierzę otrzymało lek).
Unikaj kontaktu z bezdomnymi psami, szczególnie na obszarach wiejskich krajów, gdzie wścieklizna stanowi zagrożenie.
Unikaj kontaktu z kolegami z zespołu.
Nigdy nie dotykaj ani nie próbuj zwierzać się lub chwytać dzikiego zwierzęcia. Należy uczyć dzieci, jak unikać tych stworzeń.
Bezpiecznego gówna i innych rzeczy, które przyciągają critterów.
Zabezpieczaj otwarte rejony domu, takie jak bramy garażowe, kominy, nieekranowane okna lub inne miejsca, do których mogą się dostać dzikie lub bezpańskie zwierzęta.
Nigdy nie kontaktuj się z martwym stworzeniem. Unikaj jakiegokolwiek kontaktu z jego własną tkanką.

Szczepienie zapobiegawcze przeciwko wściekliźnie może być zalecane, jeśli ze względu na swoje hobby lub pracę jesteś narażony na podwyższone ryzyko narażenia na jej działanie. Szczepienie zapobiegawcze może być również zalecane, jeśli zamierzasz podróżować w regionach, w których wścieklizna stanowi zagrożenie, takich jak część Azji, Afryki oraz Ameryki Środkowej i Południowej. Porozmawiaj z lekarzem lub lokalnym oddziałem zdrowia publicznego, aby dowiedzieć się więcej.

Zapalenie zatok

Salmonelloza